Hoi

Nu 2 weken geleden mijn laatste wedstrijd gereden. De AKT 2 zoals het heette.

En het was niet genoeg, op een seconde na verloor ik van Jan Blokhuizen, die dus de Olympische 5km mag rijden. Dag Olympische droom en welkom nieuw leven. Een leven na de topsport waar ik echt naar heb uitgekeken, maar niet nu al, pas eind maart en geen dag eerder. Maar de topsport is hard en je hebt het niet altijd voor het zeggen. Ik kom een seconde tekort.

De eerste week na de uitschakeling veel steun ontvangen, mailtjes, telefoontje en ook gewoon op straat aangesproken. Fijn dat zoveel mensen meeleven, dat doet me goed, alleen brengt het mij  og steeds niet naar Vancouver. De 2e week met de familie naar Frankrijk vertrokken om op een afstandje de boel te evalueren en te verwerken. Dat is goed geweest voor mij/ons. Heerlijk met de kids in de sneeuw gespeeld en even niet aan het schaatsen denken. Nu iets meer bedaard en kan ik weer naar voren kijken, al zal ik pas echt verder kunnen als de Spelen achter de rug zijn.

Deze week weer op het ijs gestaan en in Heerenveen getraind. Ik ga nog als reserve naar canada en moet dan wel goed genoeg zijn om in te kunnen vallen als dat nodig is. De kans is zeer klein, maar je weet het nooit. Vrijdag vetrek ik en kan ik gelijk kijken hoe de vorm is en hoe het schaatsen gaat. Wie wee gaat het wel heel lekker en beslis ik toch nog om mijn laatste wedstrijd in Heerenveen te rijden als er half maart nog een worldcup is....we zullen zien....

Groeten Carl